چرا استقبال از نمایشگاه کتاب امسال پررنگ نبود؟


عواملی نیز ممکن است دلیل پنهان این غیبت و عدم استقبال مردم از نمایشگاه بین المللی کتاب تهران باشد. مشکلاتی مانند بلاتکلیفی در مکان یابی نمایشگاه و برگزاری مجدد آن در مصلای تهران؛ که یک سوال تکراری ایجاد می کند: چرا نمایشگاه شهر خورشید بزرگ با این قیمت بالا طراحی و اجرا شد؟ چه کسی آن را طراحی کرده است و مکان، هدف گذاری، تراز سرمایه گذاری و سودآوری پروژه چگونه و کجا توجیه می شود؟

نمایشگاه بین المللی که قبلاً در خیابان سئول قرار داشت و دارای فضای طبیعی بزرگ، درختان و دریاچه ها بود و مکان آن منحصراً برای نمایشگاه طراحی شده بود، ظاهر مناسبی داشت، مسجدی بزرگ و زیبا داشت و مترو می توانست در داخل آن ایستگاه داشته باشد. نمایشگاه چی؟مشکلی وجود داشت که نمازخانه بزرگ و ناتمام لو رفته و چیزهایی غیر از آنچه در نظر گرفته شده بود پذیرفت؟

به غیر از موقعیت مکانی شما، چندین مشکل دیگر نیز وجود دارد. از جمله اینکه سال هاست این بحث مطرح می شود که نمایشگاه کتاب باید از مالکیت دولتی خارج شود. چه دولت بزرگ به ریاست رئیس جمهور و چه دولت کوچک به ریاست شهردار، اگر چنین مسائلی به آنها محول شود، نتیجه همیشه پرهزینه و بی اثر خواهد بود. راه حل هایی مانند مکان یابی و دیسیسیون بی ثمر و بی فایده است و در نهایت به نکته اول باز خواهیم گشت. شور و شوق در حال محو شدن است و بخشنامه ها و مقررات مطابق با ذائقه کشورهای جایگزین حاکم است. در نهایت، این امر منجر به خروج یا خروج برخی یا بسیاری از ناشران و خدمات مرتبط با کتاب خواهد شد.

READ  دبیر سی و نهمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران معرفی شد

چیزهایی که امسال و این بار در نمایشگاه به وضوح قابل مشاهده و نامرئی بودند. مشکلات ناشران و خریداران فراتر از جبران از طریق فروش اینترنتی و حذف هزینه های حمل و نقل است که البته قابل تقدیر است. امسال بسیاری از کابین ها توان پرداخت هزینه های اجاره و اقامت را نداشتند. باید دلایل همه این مشکلات را شناخت و تحلیل کرد تا در سال های آینده کمی این نور روشن شود و کتاب به زندگی مردم و اقتصاد کشور بازگردد. صرفاً با انتشار چند کتاب و داشتن مجوز نشر نمی توان با گرد هم آوردن ناشران دولتی و شبه دولتی و خیریه و مؤسسات فرهنگی خصوصی و بی سابقه و بی سابقه، جشنواره و نمایشگاه کتاب قدرتمندی ایجاد کرد. رقبای در همان منطقه پیدا شده اند که فرصت را می دزدند و ممکن است ربوده شده باشند. در یک کلمه؛ موضوعی که نباید از آن غافل شد، کاهش و در نهایت حذف اموال دولتی است.

در این خصوص باید توجه داشت که ناشران، نویسندگان و کتابفروشان نسبتاً با اصناف آشنا و منسجم هستند. اتحادیه باتجربه ای دارند. نمایندگان و مدیران آنها با همکاری و همکاری دولت و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می توانند بهترین راهکارها را پیشنهاد و بهترین برنامه ها را اجرا کنند. اگر این بار سنگین توسط دولت برداشته شود و به مردمش منتقل نشود، ممکن است این رونق کوچک در سال های آینده امکان پذیر نباشد و تنها هزینه های سنگین آن بر دوش دولت باقی بماند.

23302


منبع

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا