آیا طالبان همان طالبان است؟ – جواب منفی

از زمانی که طالبان کنترل افغانستان را به دست گرفتند، بارها و بارها ثابت کردند که هیچ تغییری در شخصیت، ایدئولوژی و رفتار این گروه صورت نگرفته است و مردم افغانستان با ارتش هایی مشابه ارتش هایی روبرو هستند که از سال 1996 تا 2001 در افغانستان غالب بودند.

همین چند روز پیش، فرماندهی و ممنوعیت بدنام طالبان برقع را برای زنان افغان اجباری اعلام کرد. این فرمان با نارضایتی و واکنش های بین المللی از سوی سازمان ملل روبرو شد که تعهدات قبلی طالبان را نقض کرد.

نمونه دیگر نیروهای امنیتی طالبان است که به جلسه شورای علمای شیعه در افغانستان حمله کردند و به اعضای آن توهین کردند. موارد از این دست زیاد است، از بی توجهی به عفو تا اعدام و نقض حقوق بشر که همه نشان می دهد که طالبان تغییر نکرده و مردم افغانستان با پدیده جدیدی روبرو نیستند.

واقعیت این است که تغییر ناپذیری طالبان از ابتدا با کمی دقت و پرهیز از خوش بینی بیش از حد قابل پیش بینی بود. طالبان یک حزب سیاسی نیست که به دنبال تقسیم قدرت باشد، بلکه یک جنبش نظامی-ایدئولوژیک است که علاوه بر تلاش برای به دست گرفتن قدرت، حامیان خود را به شهدا تبدیل می کند. اعضای طالبان افرادی هستند که از جنگ تا انتحار حاضرند همه چیز خود را برای بقای گروه خود و بنیادهای ایدئولوژیکی خود قربانی کنند. طالبانیسم اصولی دارد که کاهش آنها باعث تضعیف گفتمان می شود.

ریاضت شدید علیه زنان، شیعه ستیزی، پشتونیسم، حداکثر سازی احکام دینی، سلفی گری، همه اینها اصولی است که طالبان نمی خواهند از آن عدول کنند، زیرا با این اصول تعیین شده اند. زندگی طالبان به عنوان یک جنبش نظامی مستلزم مبارزه است، اکنون که این گروه به جنگ علیه ایالات متحده و دولت قبلی پایان داده و در این نبرد پیروز شده است، باید بتواند با تعریف جهاد جدید و تعریف جنگ، جنبش را زنده نگه دارد. طالبان در حال صحبت کردن برای دستیابی به این هدف، رهبران این گروه به آرامی دموکراسی و آزادی را به عنوان دشمن جدید معرفی کردند و با حامیان حقوق و آزادی های شهروندی، حقوق زنان، مدرنیسم، روزنامه نگاران معترض، روشنفکران و غربی ها به عنوان دشمن به جهاد پیوستند.

READ  ابراز همدردی ایران با مردم و دولت بنگلادش

20 سال است که طالبان علیه دولت قبلی یا آمریکا نجنگیده اند که حالا که پیروز شده اند، اصول خود را کنار بگذارند، به ویژه اکنون که به یک نیروی بلامنازع در افغانستان تبدیل شده اند. طالبان که اکنون در قدرت هستند، آنچه را که می خواهند با اطمینان انجام می دهند، زیرا متقاعد شده اند که جامعه جهانی امروز به اندازه جنگ در اوکراین نگران است و هیچ کشوری تجربه 20 ساله حضور ایالات متحده در افغانستان را تکرار نخواهد کرد. چرا طالبان می توانند با خیال راحت در مورد زنان، آزادی های مدنی، اقلیت ها، قومیت ها، مذاهب و هر چیزی که در روند مذاکرات به آنها وعده های مثبت و سازنده داده است، رفتار کنند.

برای به دست آوردن مشروعیت بین المللی و رهایی از محدودیت ها و پیامدهای اقتصادی تحریم ها و عدم به رسمیت شناختن، این گروه تنها تلاش می کند نسبت به آنچه که جهان به عنوان تروریسم می بیند محتاط باشد. برای این منظور، تلاش خواهد کرد تا افغانستان را به پناهگاه اعضای و رهبران القاعده تبدیل نکند و هر کاری که ممکن است برای مبارزه با داعش در شاخه خراسان انجام خواهد داد تا خطر تجاوز یا مداخله خارجی را از بین ببرد.

بنابراین، طالبان از سال 1996 تا 2001 همان طالبان بودند. جامعه افغانستان هیچ حقوقی جز حقوقی که در دور اول حکومت طالبان داشت، نخواهد داشت. تنها تفاوت این است که این بار طالبان با توجه به تجربه حمله 2001 از قدرت های بزرگ عذرخواهی نخواهند کرد و اجازه نمی دهند که افغانستان به پناهگاه امن تروریست ها تبدیل شود.

READ  پیشنهاد تجاری طالبان به روسیه

311311


منبع

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا